ถ้าพูดถึงนักเตะที่ “สร้างตัวเอง” แบบโคตรจริงจัง จากเด็กเกาะเล็ก ๆ ที่ยากจน สู่ซูเปอร์สตาร์ระดับโลกที่ยิงเกิน 800 ประตู คว้าแชมป์แทบทุกถ้วย และดูแลร่างกายจนเล่นระดับท็อปได้เกินอายุที่คนอื่นเริ่มโรย ชื่อที่หนีไม่พ้นคือ คริสเตียโน่ โรนัลโด้ (Cristiano Ronaldo)
เขาไม่ใช่แค่ “คู่แข่งต่างยุค” ของเมสซี่ แต่เป็นนิยามของคำว่า ความมุ่งมั่นแบบสุดขีด + ความเป็นมืออาชีพ 300% จนกลายเป็นตำนานที่คนทั้งโลกทั้งรัก ทั้งเถียง ทั้งเอาไปเปรียบเทียบไม่รู้จบ
วัยเด็กที่มาเดยร่า: จากเด็กเกาะเล็ก ๆ สู่การต้องเลือกว่าจะไปให้สุดหรือหยุดแค่ฝัน
- ชื่อเต็ม: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro
- เกิด: 5 กุมภาพันธ์ 1985
- สถานที่: เกาะมาเดยร่า (Madeira) โปรตุเกส
บ้านของเขาอยู่ในย่านค่อนข้างยากจน พ่อทำงานเป็นภารโรง/เจ้าหน้าที่ดูแลสนามของสโมสรท้องถิ่น แม่ทำงานหนักเพื่อเลี้ยงลูก ๆ หลายคน
สิ่งที่อยู่กับโรนัลโด้ตั้งแต่เด็กคือ
- ลูกบอลเก่า ๆ
- ถนนแคบ ๆ บนเกาะ
- ความหลงใหลที่แทบไม่แยกเขาออกจากฟุตบอลได้เลย
เขาเริ่มเล่นให้ทีมเยาวชน Andorinha ที่พ่อทำงานอยู่ ก่อนจะขยับไปเล่นให้ Nacional สโมสรใหญ่ขึ้นในเกาะเดียวกัน และในที่สุดก็ถูกแมวมองของ สปอร์ติง ลิสบอน (Sporting CP) สนใจ
อายุยังไม่ถึง 13 ดี เขาต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต:
จะบินจากเกาะบ้านเกิดไปอยู่ลิสบอนคนเดียว เพื่อไล่ตามความฝันนักฟุตบอลอาชีพเต็มตัวหรือไม่
เขาเลือก “ไปให้สุด”
ชีวิตในอะคาเดมีของสปอร์ติงไม่ง่ายเลย
- คิดถึงบ้านมาก
- ภาษา–วัฒนธรรมต่างจากเกาะ
- ต้องซ้อมหนักเพื่อยืนหนึ่งจากเด็กพรสวรรค์ทั้งโปรตุเกส
แต่ด้วยนิสัย “ไม่ยอมแพ้” ที่เราเห็นทุกวันนี้ เขาทะลุขึ้นมาได้จริง ๆ
สปอร์ติง ลิสบอน: เวทีแจ้งเกิดที่ทำให้ทีมใหญ่ทั้งยุโรปหันมามอง
โรนัลโด้ไต่เต้าขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของสปอร์ติง และด้วยสไตล์
- วิ่งเร็วจัด
- เลี้ยงกินตัวแบบจัด ๆ
- มีท่าล็อก–ชิพ–โยกที่ดูแล้วเข้าใจเลยว่า “กองหลังปวดหัวแน่”
เขาก็เริ่มเป็นที่พูดถึงในลีกโปรตุเกสอย่างรวดเร็ว
จุดเปลี่ยนสำคัญคือเกมอุ่นเครื่องระหว่าง สปอร์ติง ลิสบอน กับ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด
- โรนัลโด้เล่นฝั่งสปอร์ติง
- เขาเลี้ยงหลบฟูลแบ็กแมนยูฯ แทบทั้งเกม ตบคู่ต่อสู้เละจนเพื่อนแมนยูฯ เองยังบอกเซอร์อเล็กซ์ประมาณว่า “โค้ชครับ ซื้อหมอนั่นเถอะ”
หลังจบเกมนั้นไม่นาน แมนยูฯ ก็จัดการเซ็นสัญญาเด็กหนุ่มหมายเลข 7 (ในอนาคต) คนนี้ไปเข้าทีมทันที
แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด: จากปีกจอมสับขา สู่ซูเปอร์สตาร์เบอร์ 7
ตอนมาถึงแมนยูฯ ใหม่ ๆ
- โรนัลโด้ผอมบาง
- สกิลเลี้ยงดี แต่จังหวะสุดท้ายยังไม่คม
- เล่นเยอะไปหน่อย ชอบโชว์–ขยี้สกิลจนเพื่อนบ่น
แต่สิ่งที่ทำให้เขาแตกต่างคือ
- เขาซ้อมหนักแบบบ้าพลัง
- เพิ่มกล้ามเนื้ออย่างจริงจัง
- ฝึกยิง–ฝึกฟรีคิก–ฝึกโหม่ง–ฝึกสปีด
ภายใต้การคุมของ เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เขาค่อย ๆ เปลี่ยนจาก “ปีกจอมสับขา” กลายเป็น “ตัวรุกที่จบสกอร์ได้โหด”
กับแมนยูฯ เขาคว้า
- แชมป์พรีเมียร์ลีกหลายสมัย
- แชมป์ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 2007–08
- ถ้วยในประเทศอีกมากมาย
ฤดูกาล 2007–08 นี่เองที่โรนัลโด้ระเบิดฟอร์ม
- ยิงเกิน 40 ประตูในทุกรายการ
- ได้ทั้งรางวัลดาวซัลโวพรีเมียร์ลีก
- คว้า บัลลงดอร์ลูกแรก ของตัวเอง
สไตล์ตอนนั้นคือ
- ปีกขวา/ซ้ายที่ตัดเข้าในมายิง
- ลูกฟรีคิก “วิถีลูกธนู” ที่บอลลอยส่ายกลางอากาศ
- โหม่งได้ดี ทั้งที่ตอนเด็กไม่ใช่สไตล์โหม่งเท่าไหร่ แต่ฝึกจนทำได้
เรอัล มาดริด: เครื่องจักรถล่มประตูที่ตัวเลขเกือบไม่ใช่มนุษย์แล้ว
ปี 2009 โรนัลโด้ย้ายไป เรอัล มาดริด ด้วยค่าตัวระดับสถิติโลก
จากนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นคือ… ตัวเลขเริ่มไม่ดูเหมือนมนุษย์ธรรมดาแล้วจริง ๆ
กับมาดริด เขา
- ลงเล่นในทุกรายการให้สโมสรประมาณ 400 กว่านัด
- ยิงรวมมากกว่า 450 ประตู (เฉลี่ยเกิน 1 ประตูต่อเกมนิด ๆ ในหลายฤดูกาล)
- กลายเป็นดาวซัลโวสูงสุดตลอดกาลของสโมสร
เขาพามาดริดคว้า
- แชมป์ลาลีกา
- แชมป์ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 4 สมัยในยุคของเขา (รวมเป็น “La Décima” และต่อเนื่องหลังจากนั้น)
- แชมป์โกปา เดล เรย์ และถ้วยอื่น ๆ อีกเพียบ
ที่โหดคือ
- ฤดูกาลหนึ่ง ๆ ยิงระดับ 50+ ประตูเป็นเรื่องปกติ
- เป็นดาวซัลโวแชมเปียนส์ลีกหลายสมัย
- ยิงได้ทั้งซ้าย–ขวา–โหม่ง–ฟรีคิก–จุดโทษ
ในช่วงนี้เองที่โลกได้เห็นการดวล เมสซี่ vs โรนัลโด้ ทั้งในลีกทั้งยุโรป จนกลายเป็น “ยุคทองแห่งการถกเถียง”
เวลาแฟนบอลจะเลือกฝั่งเชียร์ หรือจะวิเคราะห์ฟอร์มก่อนลุยสเต็ปบอลชุด (ในใจตัวเองนี่แหละ 555) ชื่อของโรนัลโด้คือ “ตัวแปรรับประกันความอันตราย” ระดับถ้าอยู่ในสนามแล้ว ไม่ควรมองข้ามแม้เสี้ยววินาที
ยูเวนตุส และการพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ได้เก่งแค่ในลีกเดียว
หลังจากประสบความสำเร็จอย่างล้นที่มาดริด โรนัลโด้ย้ายไป ยูเวนตุส
เป้าหมายมีทั้ง
- ท้าทายตัวเองในลีกที่ขึ้นชื่อเรื่องเกมรับอย่างเซเรีย อา
- แสดงให้เห็นว่า “ไม่ใช่แค่เก่งเพราะระบบทีมเดิม”
กับยูเว่ เขาก็ยัง
- ยิงประตูเกิน 20 ลูกต่อฤดูกาลในลีก
- เป็นดาวซัลโวเซเรีย อา
- พาทีมคว้าแชมป์ลีกอิตาลี
ถึงจะไม่สามารถพายูเว่คว้าแชมเปียนส์ลีกได้อย่างที่สโมสรหวัง แต่เขาก็พิสูจน์ชัดเจนว่า “ลีกไหนก็ยิงได้”
กลับแมนยูฯ และไปซาอุฯ: ปลายทางที่ยังไม่หยุดยิง
หลังจากยูเวนตุส โรนัลโด้กลับไป แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด อีกครั้งในช่วงสั้น ๆ
- เปิดตัวด้วยการยิงเบิ้ล
- ยังแสดงให้เห็นว่าแม้อายุเกินสามสิบกลาง ๆ แต่สัญชาตญาณจบสกอร์ยังดี
ต่อมาเขาย้ายไปเล่นในลีกซาอุดีอาระเบียกับสโมสรใหญ่ที่พร้อมทุ่มทั้งโปรเจกต์และสัญญา เขายังยิงประตูต่อเนื่อง กลายเป็นหนึ่งในตัวหลักที่ช่วยดันภาพลักษณ์ลีกให้คนทั่วโลกหันมามอง
ตรงนี้สะท้อนนิสัยเขาชัดมากว่า
ต่อให้เปลี่ยนประเทศ เปลี่ยนสโมสร เปลี่ยนลีก
สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนคือ “ความหิวประตู” และความจริงจังในทุกเกม
ทีมชาติโปรตุเกส: จากดาวรุ่งขี้อาย สู่กัปตันแชมป์ยุโรป
ทีมชาติคือเวทีที่โรนัลโด้แสดงให้เห็นอีกเฟสของชีวิต
เขาลงเล่นให้โปรตุเกสตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น และค่อย ๆ รับหน้าที่สำคัญขึ้นเรื่อย ๆ
ยูโร 2004 – น้ำตาของดาวรุ่ง
ทัวร์นาเมนต์ใหญ่ที่ทำให้คนทั้งโลกรู้จักเขาคือ ยูโร 2004 ที่โปรตุเกสเป็นเจ้าภาพ
- ตอนนั้นยังเป็นดาวรุ่ง
- แต่ลากเลื้อยฝั่งซ้ายแบบทำให้กองหลังหัวหมุน
- พาทีมเข้าถึงนัดชิง ก่อนจะแพ้กรีซแบบช็อกสุด ๆ
ภาพโรนัลโด้ร้องไห้หลังจบเกมกลายเป็นภาพจำของแฟนบอลยุคนั้น
ยูโร 2016 – ชดใช้ความเจ็บปวดด้วยแชมป์ยุโรป
หลังจากพลาดในหลายทัวร์นาเมนต์ โปรตุเกสในที่สุดก็ทำได้ใน ยูโร 2016
- โรนัลโด้เป็นกัปตันทีม
- พาทีมเข้าถึงนัดชิงกับฝรั่งเศส
แม้ในนัดชิงเขาจะเจ็บจนต้องออกจากสนามเร็ว แต่จากข้างสนามเขายัง
- ตะโกนสั่งเพื่อน
- วิ่งโค้ชข้าง ๆ เฟร์นันโด ซานโตส แบบเหมือนเป็นโค้ชอีกคน
สุดท้ายโปรตุเกสชนะฝรั่งเศส คว้าแชมป์ยูโรครั้งแรกในประวัติศาสตร์ประเทศ
ภาพเขาชูถ้วย พร้อมน้ำตาและรอยยิ้ม คือการปิดบางส่วนของแผลเก่ายูโร 2004 และตอกย้ำว่า
โรนัลโด้ไม่ได้เป็นแค่คนยิงเยอะ แต่เป็นผู้นำของชาติทั้งชาติ
ต่อมาเขายังพาทีมคว้าแชมป์ ยูฟ่า เนชันส์ ลีก เพิ่มในระดับทีมชาติอีกหนึ่งรายการ
สไตล์การเล่น: จากปีกสปีดจัด สู่กองหน้าสายคม
โรนัลโด้แบ่งสไตล์ได้คร่าว ๆ ตามยุค
ยุคแมนยูฯ (ช่วงแรก)
- ปีกขวา/ซ้าย
- เน้นเลี้ยงกินตัว ล็อก–โยก–ซีดึงหลอก
- ยิงไกล–ฟรีคิกส่าย
ยุคมาดริด (พีกสุด)
- เปลี่ยนมาเป็น “Inside Forward” / กึ่งกองหน้าตัวเป้า
- ใช้การวิ่งตัดหลังแบ็ก–เซ็นเตอร์ เข้าไปจบสกอร์ในกรอบ
- เพิ่มการโหม่งระดับสุดยอด (ทั้งจังหวะกระโดด ความสูง และการโหม่งเปลี่ยนทิศบอล)
- ลดการเลี้ยงพร่ำเพรื่อ แต่เพิ่มความคมของทุกสัมผัสบอล
ยุคปลาย (ยูเว่, ทีมชาติช่วงหลัง, ซาอุฯ)
- เล่นเป็นศูนย์หน้าตัวเป้าชัด ๆ มากขึ้น
- เน้นยืนหาพื้นที่ดี ๆ ในกรอบเขตโทษ
- ใช้ประสบการณ์ในการอ่านเกมแทนสปีดที่เริ่มลดลง
จุดที่เหมือนกันทุกยุคคือ
- ความกระหายในการทำประตู
- มาตรฐานการดูแลร่างกายและวินัยระดับสูง
- ทัศนคติที่พร้อมจะพิสูจน์ตัวเองตลอดเวลา
บุคลิกและชีวิตนอกสนาม: แข็งกร้าวในเกม แต่ครอบครัวคือจุดอ่อน
โรนัลโด้ถูกมองว่า
- หลงตัวเองบ้าง
- มั่นใจมาก ๆ (ถึงขั้นโอเวอร์)
- แสดงอารมณ์เยอะในสนาม
แต่ถ้าดูภาพนอกสนาม จะเห็นว่า
- เขาผูกพันกับครอบครัวมาก โดยเฉพาะแม่
- รักลูก ๆ และใช้เวลาร่วมกันบ่อย
- ทำงานการกุศลหลายด้าน บริจาคเงินและช่วยองค์กรต่าง ๆ อยู่เรื่อย ๆ
เขายังกลายเป็นหนึ่งในนักกีฬาแถวหน้าของโลกในเชิงการตลาด
- มีสปอนเซอร์ส่วนตัวจำนวนมาก
- มีแบรนด์เสื้อผ้า น้ำหอม โรงแรม ฯลฯ เป็นของตัวเอง
- ยอดผู้ติดตามบนโซเชียลสูงระดับต้น ๆ ของโลก
ขณะเดียวกัน เสียงวิจารณ์ก็มี ทั้งเรื่องท่าทางในสนาม–การให้สัมภาษณ์–ทัศนคติที่ดู “มั่นใจในตัวเองมากเกินไป” ในสายตาบางคน แต่ทั้งหมดนั้นก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพจำโรนัลโด้แบบเต็ม ๆ
มรดกของคริสเตียโน่ โรนัลโด้
สิ่งที่โรนัลโด้ฝากไว้ให้โลกฟุตบอลมีหลายมิติ
- มาตรฐานใหม่ของการดูแลตัวเอง
- เขาแสดงให้เห็นว่า นักเตะถ้าดูแลร่างกายดี ซ้อมจริงจัง สามารถเล่นระดับสูงได้ยาวนานกว่าที่เคยคิดกัน
- กล้ามเนื้อ–ความฟิต–การควบคุมอาหาร กลายเป็นเรื่องจริงจังในยุคหลัง ๆ ที่นักเตะรุ่นใหม่เอาเป็นแบบอย่าง
- การเป็น “เครื่องจักรถล่มประตู” ที่ยังมีทักษะครบ
- ไม่ใช่แค่ตัวจบสกอร์ แต่มีทั้งสปีด เลี้ยง จบสกอร์ ลูกกลางอากาศ ลูกนิ่ง ครบชุด
- แรงบันดาลใจจากเด็กเกาะเล็ก ๆ สู่ซูเปอร์สตาร์โลก
- เรื่องของเขาทำให้เห็นว่า ต่อให้เริ่มต้นจากครอบครัวธรรมดา หรือต่างจังหวัด ต่างเกาะ แต่ถ้าขยันและมีโอกาส ก็ไปถึงจุดสูงสุดได้
- การดวลกับเมสซี่ที่ยกระดับทั้งสองฝ่าย
- การแข่งขันระหว่างเขากับเมสซี่ ทำให้แฟนบอลทั้งโลกได้เห็น “มาตรฐานความสุด” ของฟุตบอลระดับบุคคล
- ทั้งคู่ดันกันไปเรื่อย ๆ ให้ยิงเยอะขึ้น เล่นดีขึ้น คว้าแชมป์มากขึ้น
- ภาพจำของผู้นำในทีมชาติ
- จากเด็กที่เคยร้องไห้ในยูโร 2004 สู่กัปตันที่ชูถ้วยยูโร 2016 และรายการอื่น ๆ กับโปรตุเกส
ปิดท้าย
คริสเตียโน่ โรนัลโด้ (Cristiano Ronaldo) คือคนที่ทำให้คำว่า
“พรแสวง”
ดังไม่แพ้ “พรสวรรค์”
เขาไม่ได้เกิดมาพร้อมรูปร่างเพอร์เฟ็กต์ที่สุด หรือทักษะลื่นที่สุดตั้งแต่วันแรก แต่เขาฝึก ฝืน และเพิ่มทุกอย่างให้สุดทาง จนจากเด็กเกาะมาเดยร่าที่หลายคนอาจไม่รู้จัก กลายเป็นหนึ่งในชื่อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก
ต่อให้เวลาผ่านไปอีกหลายสิบปี ชื่อของเขาก็ยังจะถูกหยิบขึ้นมาถกในวงแฟนบอลแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง
- ใครคือดาวยิงที่โหดที่สุด
- ใครคือนักเตะที่ขยันสุด
- ใครคือนักฟุตบอลที่สร้างตัวเองจากศูนย์ได้ไกลที่สุด
ไม่ว่าคำตอบแต่ละคนจะต่างกันแค่ไหน แต่ “โรนัลโด้” จะยังอยู่ในบทสนทนานั้นเสมอ 🎖️⚽